سکینه قلب من تویى یا حضرت معصومه (س) آنگاه که تشنه عشقم و بى تابانه سرچشمه وصالى را جستجو مى کنم، این حرم امن توست که آرامش وصف ناپذیر را برایم به ارمغان مى آورد. آنگاه که زمانه به رویم چهره درهم مى کشد و دنیا روى نامردى به سویم مى گشاید این آغوش مهربان توست که مادرانه به سوى خود فرا مى خواند. و من عاشق سرگشته ى را بهتر از سراى تو خواهم یافت. یا مولاتى، یا حضرت معصومه(س)، حضور کبریایى توست که از قم مدینه اى دیگر ساخته است اما قمى مانند مدینه ملاقات مخفى نگهداشتن مدفن تو را نداشته و گوهر وجودى تو را در صدف خویش مایه فخرش قرار داده است .
گوهرى که از درخشش خود قم را مرکز جهان قرار داده است و آنراتبدیل به درى را درهاى بهشت کرده است. اى سکینه قلب من! حرمى تو قبله قلب من است که من خاکى را به سوى افلاک کشانده و زنجیر تعلق را از پاى عقل من مى گشاید، حرم تو محل عروج من است زیراکه درکنار تو ودر جوار توست که از همه چیز مى گذرم و عاشق خدا مى شود و تو تنها منبع بى شائبه تسکین دردها و آلام منى، درد هایى که آنها با مهربانى درمان مى کنى و مشکلاتى که صبورانه گره از آنها مى گشایى. اما من هرگز به امید تمتعات مادى به سوى تو نیامده ام چرا که لذت معنوى که در بر تو خواهم برد بس شیرین تر از بزرگترین لذات دنیوى است و این فقط تجربه ثابت خواهد شد. اى عشق من، هنگامى که شبکه هاى ضریح تو را در آغوش مى گیرم دیگر زبان در کامم نمى چرخد و هعمه خواسته هایم از یادم مى رود شاید این از عظمت مهر و محبت ولاى تواست که بر قلبم مى نشیند و آنچنان آرامش بر قلبم حکمفرما مى شود که همه چیز را فراموش کرده و مبهوت و مدهوش انى مهر و محبت مى شوم .
چه می شد اگر براى همیشه د ر جوار تو قرار مى گرفتم و ساکن کوى مهر تو مى شدم تا مالامال از عشق الهى مى شوم و آنگاه دم از بى وجودى و فنا مى زدم .
اى مادر مهربان من و اى معصومه کیمیاى من تنها چیزى که از تو خواستارم شفاعت من است که مرا هم با وجود بى لیاقتى ام در جوار محبان خویش قرار ذهنى و از مى وجودى خویش مستم سازى .
یا فاطمه(س) اشفعى لنا فى الجنة
در احادیث فراوانی به قداست قم اشاره شده است. از جمله امام صادق (ع) قم را حرم اهل بیت (ع) معرفی و خاک آن را، پاک و پاکیزه تعبیر کرده است. همچنین ایشان در ضمن حدیث مشهوری که درباره قداست قم به گروهی از اهالی ری بیان کردند، فرمودند: «بانویی از فرزندان من به نام فاطمه دختر موسی، در آن جا رحلت می کند که با شفاعت، او همه شیعیان ما وارد بهشت می شوند». او می گوید: من این حدیث را هنگامی از امام صادق (ع) شنیدم که حضرت موسی بن جعفر(ع) هنوز دیده به جهان نگشوده بود. این حدیث والا، از رمز شرافت و قداست قم پرده برمی دارد و روشن می سازد که این همه فضیلت و شرافت این شهر که در روایات آمده، از ریحانه پیامبر، کریمه اهل بیت (س)، مهین بانوی اسلام، حضرت معصومه (س) سرچشمه می گیرد که در این سرزمین دیده از جهان فرو می بندد و گرد و خاک این سرزمین را، توتیای دیدگان حور و ملایک می کند.
برگزیدن شهر قم
پس از آنکه حضرت معصومه (ع) به شهر ساوه رسید، بیمار شد. چون توان رفتن به خراسان را در خود ندید، تصمیم گرفت به قم برود. یکی از نویسندگان در این باره که چرا حضرت معصومه (س) شهر قم را برگزید، می نویسد: «بی تردید می توان گفت که آن بانوی بزرگ، روی ملهم و آینده نگر داشت و با توجه به آینده قم و محوریتی که بعدها برای این سرزمین پیش می آید - محوریتی که آرامگاه ایشان مرکز آن خواهد بود - بدین دیار روی آورد. این جریان به خوبی روشن می کند که آن بانوی الهی، به آینده اسلام و موقعیت این سرزمین توجه داشته و خود را با شتاب بدین سر زمین رسانده و محوریت و مرکزیت آن را با مدفن خود پایه ریزی کرده است.
زیارت حضرت معصومه (س) از منظر روایات
درباره فضیلت زیارت حضرت معصومه (س) روایات فراوانی از پیشوایان معصوم رسیده است. از جمله، هنگامی که یکی از محدثان برجسته قم، به نام «سعد بن سعد» به محضر مقدس امام رضا (س) شرفیاب می شود، امام هشتم خطاب به ایشان می فرماید: «ای سعد! از ما در نزد شما قبری است». سعد می گوید: فدایت شوم! آیا قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر (س) را می فرمایید؟ می فرماید: «آری، هر کس او را زیارت کند، در حالی که به حق او آگاه باشد، بهشت از آن اوست.»
پیشوای جهان تشیع امام جعفر صادق (س) نیز در این باره می فرماید: «هر کس او را زیارت کند، بهشت بر او واجب گردد». و در حدیث دیگری آمده است: «زیارت او، هم سنگ بهشت است».
السلام علیک یا فاطمه معصومه
ای بانوی کرامت! ای کوثر محبت! دریا، ای آبی بیکران! بهار، ای سبز لایزال! آسمان، ای اوج! عشق، ای رسوخ قلبها! فاطمه، ای معصومه سلام.
بانو…
دوباره این دل تنگم بهانه می گیرد ز سوز عشق غریبت زبانه می گیرد
کبوترانه دلم از کران آبی ها حریم عشق تو را آشیانه می گیرد
آری بانو! دلتنگی من از جنس غریب ترین لحظه های بی قراری است . و اشک هایم پابرهنه ترین آوارگان تاریخ گریه اند و چشمانم بی قاب ترین پنجره های انتظار...
در این شهر، هیچ کس نمی داند نام و نشانم چیست. از کجا و چرا آمده ام؟ دلم شبیه کدامین گل شکوفه می کند؟ در کدامین بهار؟ کسی نمی داند چرا عصر جمعه هایم از شور رویایی عشق تر است؟
جز تو، ای قرا ر لحظه ها، ای بهار شکفتن، ای شور رویایی عشق، ای بانو! که از روزگار آمدنم، فرصت بودنم و از لحظه های وداعم خبر داری.
دراین زمان که حضور بهار هم بی اجازه ی تو در فضای باغ ممنوع است، چگونه می شود که مرا بدون اذن دخول به باغ سبز یقین و حریم عشق خود راه دادی؟ چگونه می شود که نخواهی و من عاشقت شوم؟
تو را سپاس که عاشقانه دلم را از گوشه های تاریخ غربت به نقطه ی سبز صفا و مهربانی و محبت دعوتم کردی.تو را سپاس که فصل رویش عاشقانه ها را این گونه نصیب چشمانم نمودی تا لحظه های بیقراریم را در قرار های بارانی با تو برقرار باشم و شانه های اشکم را به ضریح تو تکیه زنم و گره ا ز بغض های دلتنگی وا کنم و پیچک بلند حاجتم را تا صبح آرزو دخیل بندم و ندبه های انتظار را با تو زمزمه می کنم.
تو را سپاس که تکیه گاه دل سرگردانم را به مرکز ثقل عشق الهی پیوند زدی و طنین روح بخش مناجات رادر صحن چشمانم به باران نشاندی و دستانم را به اوج مناره های استجابت افراشتی و در سکوت محض عنایت، آْمین گفتی.
هرچند دل من لایق دریا ی بیکران کرامتت نبود ولی وسعت آسمان مهر تو بی کران تر از جغرافیای کویری دل من است. امشب باز به رسم سلام آمده ام از خودم گلایه کنم : از آخرین باران بهاری چشمانم دیری است می گذرد، صحن عتیق دلم عتیقه شده است و ایوان آینه ی اشکم جلایی ندارد. آمده ام از نگاه تو مدد بگیرم و با شفاعت چشمانت دلم را به آسمان نزدیک تر کنم.
تو را سپاس که گنبد طلایی مهرت را سایه سار شکوفه های اطلسی دلم کردی. هرچند در این ناتوانی زمینی که گل ها مجال به جا آوردن شکرا نه ی بهار را ندارند و سیل اشک در وصف شوق دیدار خشکیده است، من هم در سپاس محبت کریمانه ی تو ناتوانم ولی از حجم آفتابی چشمانت تمنای اشک شوق دارم، تا لحظه های دیدار تازه تر شود.
برگرفته از وبلاگ نسل پامیر
تاریخ چشم به راه فاطمه ای دیگر است. انتظار به سر می آید و شمیم دلنوازی، خانه خورشید را فرا میگیرد. خنکای حضور دوباره فاطمه (س) در فضای مدینه جاری می شود و کوثر فاطمی، جوشیدن میگیرد. به کوچه باغهای حرم تو پناه می آورم و در سایه سار ملکوتی آن، نفسی تازه می نمایم. کنار نهر استجابت می نشینم و قطره ای می شوم در آبی زلال اشک های زائرانت. ضریح نورانی ات را در آغوش میگیرم و از بین شبکه های آن، مزار مطهر تو را تماشا می کنم. باورم نمی شود! آیا به این سادگی به زیارت تو آمده ام! تو که زیارتت، همسان زیارت یاس گمشده مدینه است!
حضرت فاطمه معصومه (س) در روز اول ذیقعده سال 173 هجری، در شهر مدینه چشم به جهان گشود. این بانوی بزرگوار، از همان آغاز، در محیطی پرورش یافت که پدر و مادر و فرزندان، همه به فضایل اخلاقی آراسته بودند. عبادت و زهد، پارسایی و تقوا، راستگویی و بردباری، استقامت در برابر ناملایمات، بخشندگی و پاکدامنی و نیز یاد خدا، از صفات برجسته این خاندان پاک سیرت و نیکو سرشت به شمار می رفت. پدران این خاندان، همه برگزیدگان و پیشوایان هدایت، گوهرهای تابناک امامت و سکان داران کشتی انسانیت بودند.
سرچشمه دانش
حضرت معصومه (س) در خاندانی که سرچشمه علم و تقوا و فضایل اخلاقی بود، پرورش یافت. پس از آنکه پدر بزرگوار آن بانوی گرامی به شهادت رسید، فرزند ارجمند آن امام، یعنی حضرت رضا (ع) عهده دار امر تعلیم و تربیت خواهران و برادران خود شد و مخارج آنان را نیز بر عهده گرفت. در اثر توجهات زیاد آن حضرت، هر یک از فرزندان امام کاظم (ع) به مقامی والا دست یافتند و زبانزد همگان گشتند. ابن صباغ ملکی در این باره میگوید: «هر یک از فرزندان ابی الحسن موسی معروف به کاظم، فضیلتی مشهور دارد». بدون تردید بعد از حضرت رضا (ع) در میان فرزندان امام کاظم (ع)، حضرت معصومه (س) از نظر علمی و اخلاقی، والامقام ترین آنان است. این حقیقت از اسامی، لقب ها، تعریف ها و توصیفاتی که ائمه اطهار (ع) از ایشان نموده اند، آشکار است و این حقیقت روشن می سازد که ایشان نیز چون حضرت زینب (س) «عالمه غیر معلمه» بوده است.
مظهر فضایل
حضرت فاطمه معصومه (س) مظهر فضایل و مقامات است. روایات معصومان (ع) فضیلت ها و مقامات بلندی را به آن حضرت نسبت می دهد. امام صادق (ع) در این باره می فرمایند: «آگاه باشید که برای خدا حرمی است و آن مکه است؛ و برای پیامبر خدا حرمی است و آن مدینه است. و برای امیرمؤمنان حرمی است و آن کوفه است. بدانید که حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشید که قم، کوفه کوچک ماست، بدانید بهشت هشت دروازه دارد که سه تای آن ها به سوی قم است. بانویی از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسی، در آن جا رحلت می کند که با شفاعت او، همه شیعیان ما وارد بهشت می شوند.»
مقام علمی حضرت معصومه (س)
حضرت معصومه (س) از جمله بانوان گرانقدر و والا مقام جهان تشیع است و مقام علمی بلندی دارد. نقل شده که روزی جمعی از شیعیان، به قصد دیدار حضرت موسی بن جعفر (ع) و پرسیدن پرسش هایی از ایشان، به مدینه منوره مشرف شدند. چون امام کاظم (ع) در مسافرت بود، پرسش های خود را به حضرت معصومه (س) که در آن هنگام کودکی خردسال بیش نبود، تحویل دادند. فردای آن روز برای بار دیگر به منزل امام رفتند، ولی هنوز ایشان از سفر برنگشته بود. پس به ناچار، پرسش های خود را باز خواستند تا در مسافرت بعدی به خدمت امام برسند، غافل از این که حضرت معصومه (س) جواب پرسش ها را نگاشته است. وقتی پاسخ ها را ملاحظه کردند، بسیار خوشحال شدند و پس از سپاسگزاری فراوان، شهر مدینه را ترک گفتند. از قضای روزگار در بین راه با امام موسی بن جعفر (ع) مواجه شده، ماجرای خویش را باز گفتند. وقتی امام پاسخ پرسش ها را مطالعه کردند، سه بار فرمود: پدرش فدایش.
فضیلت زیارت
دعا و زیارت، پر و بال گشودن از گوشه تنهایی، تا اوج با خدا بودن است. دعا و زیارت، جامی است زلال از معنویت ناب درکام عطشناک زندگی؛ و زیارت حرم معصومه (س)، بارقه امیدی در فضای غبارآلود زمانه، فریاد روح مهجور در هنگامه غفلت و بی خبری، و نسیمی فرحناک و برخاسته از باغستان های بهشت است. زیارت مرقد فاطمه معصومه (س)، به انسان اعتماد به نفس می دهد، و او را از غرق شدن در گرداب نومیدی باز می دارد و به تلاش بیشتر دعوت می کند. زیارت مزار با صفای کریمه اهل بیت (س)، سبب می شود که زائر حرم، خود را نیازمند پروردگار ببیند، در برابر او خضوع کند، از مرکب غرور و تکبر- که سرچشمه تمامی بدبختی ها و سیه روزی هاست- فرو آید و حضرت معصومه (س) را واسطه درگاه پروردگار عالمیان قرار دهد. بر همین اساس است که برای زیارت آن حضرت، پاداش بسیار بزرگی وعده داده شده و آن، ورود به بهشت است. در این باره از امام جواد (ع) نقل شده که فرمود: «هر کس عمه ام را در قم زیارت کند، بهشت از آن اوست».
حضرت معصومه (س) در زبان دانشمندان و فقیهان گران قدر شیعه، به لقب «کریمه اهل بیت» یاد می شود. از میان بانوان اهل بیت، این نام زیبا تنها به آن حضرت اختصاص یافته است. بر اساس رویای صادق و صحیح نسب شناس گرانقدر، مرحوم آیت الله مرعشی نجفی، این لقب از طرف امام صادق (ع) بر حضرت معصومه (س) اطلاق شده است. در این رؤیا، امام صادق (ع) به آیت الله نجفی که با دعا و راز و نیاز، تلاش پیگیری را برای یافتن قبر مطهر حضرت زهرا (س) آغاز کرده خطاب فرمود: برتو باد به کریمه اهل بیت.
القاب حضرت معصومه (س)
به طور کلی، سه زیارت نامه برای حضرت معصومه (س) ذکر شده که یکی از آن ها مشهور و دو تای دیگر غیر مشهور است. اسامی و لقب هایی که برای حضرت معصومه (س) در دو زیارت نامه غیر مشهور ذکر شده؛ به قرار ذیل است: طاهره (پاکیزه)، حمیده (ستوده)؛ بِرّه (نیکوکار)؛ رشیده (حد یافته)؛ تقّیه (پرهیزگار)؛ رضّیه (خشنود از خدا)؛ مرضیّه (مورد رضایت خدا)؛ سیده صدیقه (بانوی بسیار راستگو)؛ سیده رضیّه مرضّیه (بانوی خشنود خدا و مورد رضای او)؛ سیدةُ نساء العالمین (سرور زنان عالم). هم چنین محدثّه و عابده از صفات و القابی است که برای حضرت معصومه (س) عنوان شده است.
امام رضا (ع) و لقب «معصومه»
حضرت فاطمه معصومه (س) بانویی بهشتی، غرق در عبادت و نیایش، پیراسته از زشتی ها و شبنم معطر آفرینش است. شاید یکی از دلایل «معصومه» نامیدن این بانو، آن باشد که عصمت مادرش حضرت زهرا (س) در او تجلی یافته است. بر اساس پاره ای از روایات، این لقب از سوی امام رضا (ع) به این بانوی والامقام اسلام وارد شده است؛ چنان که فقیه بلند اندیش و سپید سیرت شیعه، علامه مجلسی (ع) در اینباره میگوید: امام رضا (ع) در جایی فرمود: «هرکس معصومه را در قم زیارت کند، مانند کسی است که مرا زیارت کرده است».
بی شک اهل بیت پیامبر (ص) چهره های پرفروغی به جهانیان عرضه کرده اند و نامشان مانند ستارگان درخشان در آسمان فضایل می درخشد. درخشان ترین ستاره در میان بانوان هفتمین منظومه ولایت، فاطمه فرزند پاکیزه موسی بن جعفر (ع) است؛ بانویی که سالهاست تشنگان معرفت از حریمش، زلال ایمان می نوشند و عارفان با گذر بر زندگی فرزانه اش و درک لحظه های آسمانی شدنش، درهای عروج را به روی خود می گشایند و بوی وصال را در گستره زمین منتشر می سازند.
غروب غمگین
حضرت فاطمه (س) پس از ورود به شهر قم، تنها هفده روز در قید حیات بود و سپس دعوت حق را لبیک گفت و به سوی بهشت برین پرواز کرد. این حادثه در سال 201 هجری رخ داد. سلام بر این بانوی بزرگوار اسلام از روز طلوع تا لحظه غروب. درود بر روح تابناک معصومه (س) که اینک آفتاب حرم باصفایش، زمین قم را نورانی کرده است. سلام بر سالار زنان جهان و فرزند پیام آوران مهر و مهتران جوانان بهشتی. ای فاطمه! در روز قیامت، شفیع ما باش که تو در نزد خدا، جایگاهی ویژه برای شفاعت داری.
اطلاعات بیشتر را در سایت حضرت معصومه مشاهده فرمایید.
